वादळ

पूनम माने
Tuesday, 28 May 2019

तऱ्हा जिवनाची सांगताना दशा अशी होते...
पायाखालची जमीनच कधी कधी नाहीशी होते...

किनाऱ्याला हताशी बसले होते...
उगीच, कोणाच्या तरी विचारांत गुंतले होते...
वेडे हे मन माझे काय केल्या ऐकत न्हवते...
कारण तेव्हा मनी उमटले आठवांचे वादळ होते...

तऱ्हा जिवनाची सांगताना दशा अशी होते...
पायाखालची जमीनच कधी कधी नाहीशी होते...
विश्वासाच्या वाटेवर नेहमीच सुखाचे झाड नसते...
तेव्हा माझ्या मनी दाटले दुःखाचे ते वादळ होते...

रोज रोज नको आता अपमानाच्या झळा...
माझ्या ही मनी फुलूदे आता फुलांचा मळा...
हाताच्या रेखा सांगत होत्या निराश नको होऊ बाळा...
हे ही दिवस जातील..
अन ते ही दिवस येतील...

हिरवी शाल पांघरून निसर्ग कसा ठाम बसला...
निसर्गाला पाहुन ऋतूही कसा खुदकन हसला...
बोलला, आपण सजीव-निर्जीव एकाच माळेचे मणी...
तिरस्कार सहन करुनही जगता आले पाहीजे हिच तर खरी जीवनगाणी...

आयुष्यात आली अनेक वादळे...
आता कुठे तरी थांबायचे होते...
हे जग आपल्याकडे पाहातच राहील...
असे काहीतरी बनायचे होते...
ते गोड मायेचे आनंदाचे वादळ आयुष्यात आणायचे होते...

       

 

 

 

Become YINBuzz contributor. Write your stories, publish your photos and videos using Sakal Samvad App (*YINBuzz.com हा तरूणाईसाठीचा खुला डिजिटल फोरम आहे. इथे प्रसिद्ध झालेल्या मतांशी वेबसाईटचे व्यवस्थापन सहमत असेलच; असे नाही.)

Download Samvad App

Related News